Text
Precamur te, habitator omnipotens immense hospitis, huic virgini thalamo praesidentis, qui sic tuam genitricem conferre voluisti innocentiam virginitatis, ut etiam tua non abhorreret deitas incarnata tuum ex hac filium oculis praesentare mortalibus nos que ob redimendos iam peremptis. Et, licet illa luxu saeculi nefario conscia suis nullomodo erat in moribus, sanctis tantum eiusdem erat mens precibus attempta saepius atque tuam sic percipere ab angelo benedictionem meruit in suis visceribus. Nec erat fas per assumptionem in sua utique morte aliquot patris antiqui sentire illuviem, quae olim iam portarat vitae nostrae auctorem. Pro id nos, domine, in huius diei excessu virginis tibi fusas humiliter gerimus preces, ut defunctorum nomina fidelium tuis adscribantur in paginis, per quam olim acta est hodie de sepulcro translatio corporis tuae beatae genitricis.
ID Annotation
Precamur te, habitator omnipotens immense hospitis, huic virgini thalamo praesidentis, qui sic tuam | Corpus Orationum 4605 | | Oration | h10378